حيضش با نشانه هاى آن خون ببيند ، بايد همان را حيض قرار دهد . ( مسأله 487 ) : زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد ، چنانچه در وقت عادت با شماره روزهاى كمتر يا بيشترى خون ببيند وپس از پاك شدن دوباره به شماره روزهاى عادتي كه داشته با نشانه هاى حيض خون ببيند ، اگر مجموع هر دو خون وپاكى وسط از ده روز بيشتر نباشد همه را حيض قرار دهد ، واگر بيشتر باشد خونى كه در أيام عادت ديده ونيز خونى كه تا ده روز أوصاف حيض داشته ، حيض است وخون ديگر استحاضة ، واحتياط واجب آن است كه در پاكى وسط بين وظايف حائض ومستحاضة جمع نمايد . ( مسأله 488 ) : زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد ، اگر بيش از ده روز خون ببيند ، خونى كه روزهاى عادت ديده اگر چه نشانه هاى حيض را نداشته حيض است ، وخونى كه پس از روزهاى عادت ديده هر چند نشانه هاى حيض را داشته استحاضة است ، مانند زنى كه عادت أو از أول تا هفتم ماه است چنانچه از أول تا دوازدهم خون ببيند ، هفت روز أول آن حيض وپنج روز بعد استحاضة مىباشد . 3 - وقتيه يا عدديه ( مسأله 489 ) : زنانى كه عادت آنها تنها وقتيه يا تنها عدديه است بايد در آن چند روز به احكام حائض عمل كنند ، وزنانى كه از خون پاك نمىشوند ولى دو ماه پياپى در وقت يا شماره روزهاى خاصي به نشانه هاى حيض خون مىبينند ، بايد همان چند روز كه نشانه حيض دارند به احكام حائض ; وبقيه را به احكام مستحاضة عمل نمايند . ( مسأله 490 ) : زنى كه عادت وقتيه دارد اگر در وقت عادت خود يا يكى دو روز پيشتر ، هر چند بدون نشانه هاى حيض ، ويا تا دو سه روز پس از عادت با نشانه هاى حيض خون ببيند به طورى كه بگويند حيض را جلو يا عقب انداخته ، بايد آنها را حيض قرار دهد ، واگر خونى كه در غير روزهاى عادت ديده نشانه هاى حيض ندارد ، احتياط كند وبين وظايف حائض ومستحاضة جمع نمايد .